rollur nútimans

Daniel hefur ekkert timaskyn whatsoever. Hann liggur nuna steinsofandi upp i rumi en a ad vera i tima. Eg held vid seum buin ad missa af óteljandi rutum og lestum tvi vid vorum ekkert ad flyta okkur. Hann getur t.d. med engu moti laert ad keyra bil. Hann segir ad reglurnar seu svo fáranlegar um tad t.d. hver eigi réttinn hverju sinni. Kennarinn var ekkert ánaegdur med hann a sinum tima tegar hann sagdi. „tetta er allt i lagi, ég skal bara bida og hleypa hinum fram hjá, ég er ekkert ad flyta mér“. Hann er búinn ad leggja bilprófid a hilluna, sem er kannski bara gott.

Vid fórum til Győr, heimabae hans a laugardaginn. Aetludum s.s. ad vakna voda snemma og skreppa til Vinarborgar en vid misstum af 3 lestum adur en vid komust til Györ. Tegar tangad var komid var klukkan tegar ordin 14.00 tannig ad vid slepptum Vin, i bili. Forum heim til Mömmu hans en hun var buin ad útbúa tvilikan hádegismat handa okkur, mmmm. Eftir tad akvadum vid ad leggja okkur sma (uhumm), Daniel kom og vakti mig eftir 4 tima! Sem var kannski gott, tvi eg hafdi varla sofid nóttina adur. Mamma hans er algjőrt aedi, tvilik paeja. Ég held samt ad hun hugsi allt og vel um son sinn tvi hann er algjőrlega ofaer um ad bjarga sér sjálfur stundum.

Um kvőldid kiktum vid nidur i bae, hittum vinkonu Daniels sem eg man ekki hvad heitir. Hun var mjőg naes en furduleg. Hann var buinn ad vara mig vid tvi hvernig hún vaeri. Tad endadi med tvi ad hun for i fússi seinna um kvőldid tvi ad Daniel var ad tala vid manneskju sem hun tolir ekki, o-k... Tá vorum vid komin inn a eitthvad diskótek tar sem 80% tónlistarinna var ungverskt rokk og popp, mjőg fyndid. Inn a milli var svo spilad handboltarokk. Vid skemmtum okkur samt konunglega, adallega vid tad ad horfa a allt fólkid tarna. Vid skridum svo heim um kl.5 alveg drullutreytt, búin ad vera ad bida i klukkutima eftir fyrstu rútunni. Fundum okkur samt margt áhugavert ad gera, horfdum a snjóinn falla til jardar, hlustudum a brakid tegar vid gengum a honum og skrifudum i hann. Mér leid eins og ég vaeri aftur ordin 5 ara, laus vid allar hőmlur tjódfélagsins...

I gaer, fór ég svo til Vinarborgar og Daniel aetladi ad fara i gydingahaskólann i budapest tvi hann hefur svo mikinn ahuga a tvi ad kynnast tessari menningu betur. Tad endadi samt med tvi ad hann missti af skólanum, akvad tvi ad laera. Hann man samt ekki alveg hvad hann gerdi i gaer, sat og horfdi framfyrir sig og hugsadi um allt tad sem hann turfti ad gera. Hann vard svoldid pirradur út i sjálfan sig út af tessu, „...ég aetla ad breytast, frá og med núna tá aetla ég ad skipuleggja allt mitt lif fyrir fram. Afkastageta verdur móttóid mitt. Hédan af er lif mitt ákvedid. Ég veit bara ekki hvernig ég á ad fara ad tessu tvi ad mér er alveg sama tótt ég nenni ekki ad gera hluti sem mér finnst leidinlegir!“ Ef ad hann vaeri eins og fólk er flest tá vaeri ekkert gaman ad honum. Ég sagdi honum tad og ad fara ad sofa tvi hann var ordinn kexrugladur af svefngalsa. Hann mynnir mig stundum ótrúlega mikid a Gudmund bródur.

Vinarborg var alveg geggjud! Eg for strax a rőltid ad skoda mig um. Fann tennan lika ótrúlega fallega kastala med flottum gardi og skúlpturum. Gekk áfram og fann tvilikt flotta kirkju, tók helling af myndum, eins og sannur túristi,. Ákvad svo ad kikja á kaffihús tvi ad tad er regla hjá mér ad fara á kaffihús aá hverjum stad sem ég fer til. Tar grandskodadi ég kortid mitt alveg, hélt ég vaeri med allt a hreinu. Tók svo réttu stefnuna, ad ég hélt og fór af stad. Áttadi mig svo a tvi ad gőturnar sem ég var ad ganga pőssudu ekki akveg vid tad sem ég var ad skoda a kortinu, hmmm...

...Allt i einu heyri ég kallad "I love this city!". Tá stendur tarna midaldra lodinn madur á móti mér og kynnir sig sem Marius frá Grikklandi. "have you bought any souvenirs? this is my shop here. Where do you come from? oh, Iceland, very beautiful. You know, you wery beautiful girl. Want coffee, no? lunch? Come here, i'll show u. Oh you just want to walk, ok I'll walk with u...." Svona gekk tetta i nokkurn tima, hann gekk á eftir mér smá spől. Loksins tegar ég var laus vid hann og stód a einhverju torgi ad reyna ad átta mig a kortinu (tvi tad hlaut náttúrlega ad vera e-d ad TVI - ekki mér, hehe). Heyrru ta kemur annar eldri madur og kallar "how can I help you?" ég segi honum ad eg vilji bara vita hvar ég sé, svo ég geti áttad mig á kortinu. Ádur en ég veit tá er hann byrjadur ad toga i mig segjandi "ok, how much you want me to show you, 1 hour, 2 hours?" nei, nei, nei, tarf engan guide, vill bara vita hvar ég er... "we have many beautiful sights here, come I'll show you" Eftir smá tras tá gaf hann eftir og syndi mér leidina nidur i bae, ég hafdi tá verid ad labba i akkúrat vitlausa átt ( dugleg stelpa). Tegar ég var ad fara spyr hann mig hvadan ég kem, "oh Iceland, you want coffee, no? just here. I have a finnish girlfriend, just here. But she comes from Finland, no?" Ég held ad fólkid tarna sé hreinlega einum of vinalegt. Well.... eftir rúman klukkutima i vidbót ( ég fékk tá gódu hugmynd ad labba bara...tangad! Kortid var ekki alveg ad meika tad), tá kom ég loks ad stadnum sem ég var ad leita - VÁ! tvilikt og annad eins, ótrúlega fallegt madur. Hver byggingin af faetur annari tarna og ég vissi ekki hvar ég atti ad byrja. Allt flúrad og skreytt á svo ótrúlega smekklegan hátt, gardar, gosbrunnar, styttur... tók bunch af myndum en held ég hafi eydilagt vélina... vona ad filman sé heil. Allavega tá var ég ekkert sma ánaegd med ferdina eftir tetta, kom heim alveg i skyjunum og fann Daniel sem var búin ad vera ad reyna ad skrifa eitt sms i klukkutima. Tad var yndislegt ad sjá hann, ég held tad verdi erfitt fyrir mig ad kvedja tennan stad...

Ciao i bili!