"Quand on veut un mouton, c´est la preuve qu´on existe" - le petit prince

þriðjudagur, mars 30, 2004

trans.europe.express.

Jaeja jaeja jaeja, ta er eg komin til London og tad styttist odum i heimförina. Eg kom hingad a sunnudaginn eftir ad hafa verid nokkra daga i Glasgow hja Liv Önnu og Matta. Glasgow var rosalega fin, var serstaklega hrifin ad cosy, local pöbbnum a horninu. Mer finnst ad tad aettu ad vera svona pöbbar a öllum hornum, tid vitid, svona stadur tar sem allir fara eftir vinnu og drekka bjor. Tar sem barmennirnir eru gedveikt nice og allir þekkja tig, bar eins og... staupasteinn. Vid forum s.s a pöbbinn a hverju kvöldi og drukkum bjor i rolegheitum, gedveilt fint. For lika og skodadi borgina, tok slatta af myndum (hlakka til ad koma heim og setja allar myndirnar i album!) og labbadi allan daginn. Mer finnst Glasgow svoldid merkileg borg, madur er ad ganga einhvers stadar og allt er voda flott svo beygir madur inn einhverja götu og BUMM! bara gedveikt creepy götusund med rusli og nidurrifnum byggingum. Mer finnst tad samt svoldid sjarmerandi a sinn hatt. Svo er alveg otrulega mikid ad skritnu folki i borginni, miklu meiri en mer tykir edlilegt. Eg sa samt ekki Billy Boyd, synd tvi eg var buin ad akveda ad hösla hann...

Jamm svo kom eg til London, eyddi kvöldinu med tynnkufolkinu öldu, matta og guggu. horfdum a most haunted, gedveikt spennandi þattur um hus i bretlandi tar sem eru draugar og kvikmyndalid fer tangad og eydir nott i husuum. uuuuuuuuuuuu....! (a ad vera svona draugahljoð). A manudaginn forum vid svo ad skoda i budir og rölta um borgina, keyptum okkur svo gedveikt mikid af avöxtum og romm og forum heim og gerdum kokteila, gedveikt gott. Ferdinni var heitid a eighties kvöld a klubbi sem heitir Gossip. Vid dressudum okkur upp i litrik eighties föt og skelltum okkur nidri bae. Fengum svo vaegt sjokk tegar vid komum tangad, vid vorum jafn aberandi og þrír naktir dvergar upp a hól! þa voru eiginlega bara Gotharar þarna inni, allir svartklaeddir og maladir og med göt ut um allt. Vid satum fyrst bara svona half skritnar og drukkum en svo hresstum við við. Folkid reyndist lika vera tad vinalegasta, hittum meira ad segja konukarl, eg held hann/hun hafi verid kynskyptingur, 1.80 m á hæð. Gedveikt nice manneskja. Við stelpurnar voru bunar ad vera ad horfa a hann i svoldinn tima og langadi gedveikt ad tala vid hann. Hann reyndist heita celia og er arkitekt, mjög ahugaverð-ur. Tonlistin var lika gedveik, svona electro eighties tonlist, dönsudum ekkert sma mikid. Reyndum ad fa þa til að spila Grylurnar en teir gatu einhverra hluta vegna ekki sett það inn i programmið en lofudu að reyna að spila þær naesta manudag.

Dagurinn i dag var þynnkudagur, ætla einmitt ad fara að hætta að blogga og fara að eta pizzuna mina og horfa a sjonvarpið. Á morgun kemur svo folkid, held það endi med filleríi.... Hafið það gott, sjáumst braðum!

|