"Quand on veut un mouton, c´est la preuve qu´on existe" - le petit prince

sunnudagur, febrúar 08, 2004

Hyvän viikonlopun toivotukset Espoosta!

Jaeja, tá er ég komin til Espoo.

Ég og Reetakaisa áttum mjög gódan dag í gaer. Vid fórum nidur í bae og skodudum og svo fórum vid á mjög flott safn med forleifauppgröftri frá midöldum. Málid er ad tad átti ad staekka Nýlistasafnid í Turku og tegar mennirnir fóru ad grafa fyrir tví fundu teir bara rústir undir öllu. tannig ad nú er tetta baedi Nýlista- og fornleifasafn. tetta var rosalega kúl sko, madur fékk meira ad segja ad ganga á gömlu götunum á nokkrum stödum og svo voru svona tölvur út um allt med alls konar upplýsinum og prófum sem madur gat tekid. T.d. var í einni upplýsingar um hvernig aldursgreiningin virkar og svo átti madur ad prófa. Allt mjög flott, sko.


Eftir tetta fórum vid svo heim til kaerasta hennar reettukaisu sem er edlisfraedingur og er ad vinna ad doktorsverkefninu sínu. Fengum okkur kaffi og spjölludum. Svo fórum vid um kvöldid í innflutningspartý hjá stelpu sem heitir Sara. Tad var mjög gaman, alveg hellingur af alls konar fólki allstadar ad. Allir voda spenntir yfir tvá ad hitta íslending. Tad kom meira ad segja stelpa upp ad okkur og sagdi; " i heard that there was an icelantic girl in this party, are you her?" . Mér fannst tetta alveg meiraháttar fyndid ad henni skildi finnast tetta svona merkilegt. En vid samt spjölludum heilmikid saman. Hún var meira ad segja búin ad lesa Sjálfstaett Fólk e. Halldór Laxness, merkilegt nokk!

En talandi um íslendinga! Tegar ég og Reettakaisa vorum ad labba nidrí bae kom stelpa allt í einu upp ad mér og spurdi mig á íslensku hvort ég vaeri íslensk. Tad fyrsta sem ég hugsadi var , fokk er tad svona rosalega augljóst, heyrru, tá hafdi hún séd samfylkingarmerkid og íslenska fánann á veskinum mínu, gedveikt athugul. Vid spjölludum svoldid saman vid vorum ad hugsa um ad hittast jafnvel á djamminu um köldid en tad vard ekkert úr tví , tví Reettakaisa var komin med hita og ordin sárlasin eftir partýid, tví midur.

Ég vaknadi svo snemmaí morgun og tók lestina til Espoo og Reetta kom og tók á móti mér. Hún keyrdi mig útum allt og sýndi mér og sagdi frá. Svo fórum vid heim til hennar ad borda morgunmat og tar var bara svona "welcoming commitee" eiginlega. Tegar ég gekk inn stódu mamma hennar, pabbi og litli bródir öll og tóku á móti mér og heilsudu og kynntu sig, allt voda formlegt, en samt vinalegt. Tvílíkt og annad eins yfirmóta kurteisi og almennileg heit. Eftir tad tókum vid svo rútuna til Helsinki. ég var gedveikt spennt en áttu mjög erfitt med ad tjá mig tví ad ég hef eiginlega ekkert talad frönsku í 1 og 1/2 ár. Reetta er ad laera frönsku í háskólanum tannig ad hún er í gódri aefingu. Helsinki er heillandi borg og rosalega margt ad sjá tar. Vid tókum tramid um midbaeinn tví tad er svo ótrúlega kalt hérna. tad var mjög gaman ad hafa Reettu med mér tví hún gat sagt mér allt saman, turfti ekki ad fletta neinu upp. Vid fórum líka ad skoda listasafnid sem var alveg aedislegt, ekkert smá flott hús og flott málverk.

Núna er ég komin aftur heim til hennarbúin ad borda og svona og er á leidinni í alvör finnska saunu!!! Tad er nefnilega frekar algengt ad vera med saunu heima hjá sér. Líklega svona svipad og vid med heitupottana.

Kved í bili, veit ekki hvort ég skrifi eitthvad meira hédan frá Finland.i ég verd hér í svona 2 daga í vidbót og svo er naesti ákvördunarstadur Noregur, sem er a.m.k. sólarhringsferdalag fyrir mig.

|