"Quand on veut un mouton, c´est la preuve qu´on existe" - le petit prince

laugardagur, júlí 23, 2005

onions=ogres=oj

Það er alveg ótrúlegt hvað manni getur dottið í hug...

... Ég rölti inn í eldhús í 7 skiptið í dag hugsandi að ég væri svöng án þess þó að hafa lyst á einhverju sérstöku. Opnaði ískápinn og sá allskonar samansafn af matvælum sem einhvern veginn pössuðu ekki saman alveg sama hvernig ég reyndi að raða þeim saman í kollinum á mér. Loksins fann ég lausn á málinu: Pulsubrauð með tómatsósu, steiktum og hráum lauk, ásamt kókglasi - klassík! Skar mig á glerbroti meðan ég beið eftir brauðinu sem var að hitna í örbylgjunni. Er núna með rispu á ristinni, kannski fæ ég ör til minnis um þennan dag... Skar niður rauðlauk og sáldraði í brauðið bætti hinum hráefnunum við. Settist niður í annan morgunstólin þrátt fyrir að það væri komið fram á miðjan dag. Borðaði með bestu lyst þar til kom að síðasta bitanum. Eftir að hafa troðið honum upp í mig fannst mér allt í einu eins og ég hefði svamp upp í mér. Ég hljóp að ruslafötunni og hrækti honum út úr mér. Skyndilega varð mér starsýnt á laukbitann sem stóð á borðinu á móti mér. Ég fékk þessa rosalegu löngun til að vita hvernig laukur smakkast hrár, eintómur... Ég stakk honum upp í mig og tuggði. Hugsaði með mér að þetta væri kannski ekkert svo slæmt á bragðið, kannski væri ég bara búin að finna mér nýtt uppáhalds hrátt grænmeti. Svo byrjaði tungan á mér að brenna. Ég hefði öskrað ef ég hefði ekki verið með fullan munninn. Hrækti ógeðinu í vaskinn, djöfulsins viðbjóður! Fékk mér súkkulaði til að reyna að bæla niður bragðið, fékk mér svo lakkrís þegar það virkaði ekki. Er búin að borða töluvert bland í poka, drekka kók og ég veit ekki hvað og hvað. Allt kemur fyrir ekki, er enn með laukbragð upp í munninum á mér, upp í gómi, ofan í koki og út um allt. Skilaboðin eru skýr: Ekki borða eintóman hráan lauk, það er ekki kúl.

|

sunnudagur, júlí 17, 2005

fordómar? hvaða vitleysa...

Um helgina létust álíka margir í sjalfsmorðsárás í Írak og létust í London um daginn. Þrátt fyrir það virðist enginn hafa staðið fyrir mínútuþögn í Evrópu vegna þeirra sem dóu í Írak. Þetta var heldur ekki áberandi frétt á forsíðum blaðanna hér á landi. Það virðist sem að okkur finnist sum líf verðmætari en önnur. Er ekki eitthvað bogið við það?

|

fimmtudagur, júlí 14, 2005

ladída

oi oi oi! Jamm ég hef sko ekki verið dugleg að blogga upp á síðkastið. Hef verið upptekin við að gera ekki neitt, a.m.k. ekki neitt merkilegt.

Danmerkur-/Þýskalandsferðin er búin og ég komin heim fyrir löngu. ætlaði alltaf að skrifa svona Hróaskeldu pistil í enda ferðarinnar en ég held ég stikli bara á stóru....

Roskilde var geggjuð, gott veður, geðveikir tónleikar, gott fólk, volgur bjór... Fantomas voru langbestu tónleikarnir að mínu mati, einnig stóðu tónleikarnir með Patton/Rahzel og le Tigre upp úr. Marg að sjá og margt að gera og mikið að drekka, eins við má búast.

Allt ferðalegið heppnaðist bara með eindæmum vel verð ég að segja. Hitti týnda sauði úr fjölskyldunni, suma hafði ég aldrei hitt áður. Veðrið var geggjað, sól og blíða og yndislegheit. Sá margt og gerði margt, fór í dýragarð, skemmti- og vatnsrennibrautagarð, keyrði um megnið af Jótlandi og e-ð í Þýskalandi líka, fór á ströndina, skoðaði borgir og slappaði af inn á milli. Sem sagt bara hin besta ferð.

Ok, hvað er annað í fréttum? Hmmm... já, þangað til áðan hélt ég að ég gæti jafnvel verið dottin úr háskólanum því ég var úti þegar eindaginn á gíróseðlinum mínum rann út og náði ekki sambandi við skrifstofuna. Ég fékk hughreistandi bréf frá konu ( sem virtist vera í fríi í Danmörku einmitt), þar sem hún tjáði mér það að þetta myndi allt redast í ágúst þegar skrifstofurnar væru búnar í fríi. Hjúkk! Ég farin að hlakka til að byrja aftur í skólanum og allt saman og sá fyrir mér að ég þyrfti að gera mér ný framtíðarplön!

Ég er búin að kíkja í stundartöfluna mína og finnst hún svoldið skrautleg. Mánudaga og þriðjudaga er ég allan daginn í skólanum og svo fer ég í einn tíma annað hvort miðvikudaga eða föstudaga, s.s ég er aðeins 3 daga í viku í skólanum. Eins gott að missa ekki vitið og vera skipulagður í vetur.

ok, nóg í bili...

|